Motywacja a efekty działania

MOTYWACJA A UZYSKIWANE EFEKTY

SCENARIUSZE ZAJĘĆ

 

SPOTKANIE I
Temat: PODEJMOWANE DZIAŁANIA

  1. Przedstawienie się prowadzących. Zapoznanie z tematyką zajęć, czasem trwania. Ustalenie reguł grupowych.
  2. Ćw. „Gra z piłką". Uczniowie siedzą w kole. Prowadzący pierwszy mówi swoje imię oraz to, co lubi, co jest dla niego typowe i rzuca piłkę do kogoś innego. Ta osoba ma powtórzyć jego imię i ulubioną czynność oraz przedstawić się, coś o sobie powiedzieć i rzucić piłkę do następnej osoby.
  3. Ćw. „Chciałbym, aby w tej klasie..." Grupa siedzi w kręgu. Każdy po kolei kończy zdanie: „Chciałbym, aby w tej klasie...". Omówienie.
  4. Mini wykład. Podejmowanie jakiegokolwiek działania związane jest z wysiłkiem. Działaniem takim może być zakup prezentu, uporządkowanie zawartości szuflady lub też przeczytanie książki. Do jednych zajęć przystępujemy ochoczo, wykonujemy je szybko i sprawnie - towarzyszą temu pozytywne emocje. W przypadku innych obserwujemy zjawisko odwrotne - ociąganie się, wolne tempo pracy i tzw. ogólne zniechęcenie. Wykonanie jakiegoś działania wiąże się z towarzyszącą intencją, zamiarem, zainteresowaniem lub obawą przed czymś. Oznacza to, że pojawia się pewne dążenie do osiągnięcia zamierzonego celu lub uniknięcia przewidywanego zagrożenia. To dążenie wpływa na to, jaki podejmiemy kierunek działania, jakie będzie miało ono tempo i jakie emocje będą nam towarzyszyć: pozytywne lub negatywne. Nazwać je możemy motywem działania. Motywacja jest to wewnętrzny proces, który reguluje zachowanie człowieka i wpływa na to, jakie działania podejmiemy oraz ile energii poświęcimy na wykonanie zadania. Motywację można wzbudzać poprzez stosowanie wzmocnień pozytywnych (nagrody) lub negatywnych (kary). Przykład z życia szkoły - np.: obietnica wyjazdu na wycieczkę lub jej cofnięcie.
  5. Ćw. „Lista czynności". Każdy uczeń otrzymuje kartkę podzieloną na trzy rubryki:
    1. CZYNNOŚĆ(ZADANIE),
    2. DLACZEGO CHCĘ TO ROBIĆ?,
    3. DLACZEGO NIE CHCĘ TEGO ROBIĆ?
    W punkcie I wypisane są różne czynności np.: nauka, sprzątanie pokoju, właściwe zachowanie. Uczniowie wpisują swoje odpowiedzi. Omówienie.
  6. Ćw. „Moje zadania". Uczniowie indywidualnie wypisują na karteczkach do jakich zadań przystępują chętnie i z energią, a jakie wywołują w nich opór i co na to wpływa. Omówienie.
  7. Ćw. „Prezenty". Uczestnicy głośno wypowiadają jakie prezenty ofiarowaliby swojej klasie, gdyby mogli podarować, co zechcą.
  8. Podsumowanie. Uczniowie wypowiadają się: co zapamiętali z zajęć oraz jak się czują.

SPOTKANIE II
Temat: PRACA NAD SOBĄ

  1. Powitanie. Zapoznanie z tematem zajęć. Uczniowie kończą zdanie: „ Dzisiaj czuję się....., ponieważ....."
  2. Mini wykład. Niekoniecznie pamięć, ale koncentracja uwagi jest podstawowym warunkiem przyswojenia sobie nowych treści, koniecznym do sprawnego uczenia się, zdobywania wiedzy. Koncentrację uwagi można i trzeba ćwiczyć. Przy odpowiednim poziomie motywacji do działania wzmacnianym przez właściwy dobór ćwiczeń poprawiających koncentrację uwagi, szansa na uzyskanie pożądanych wyników wzrasta.
  3. Ćwiczenie „Koncentracja". Uczniowie dobierają się w pary i dzielą na osobyA i B. W pierwszej kolejności osoba A wykłada pięć dowolnych przedmiotów na ławkę, osoba B stara się zapamiętać ich położenie a następnie odwraca się na chwilę. W tym czasie osoba A zmienia układ przedmiotów. Zadaniem osoby B jest wskazanie zamienionych rzeczy.
  4. Ćwiczenie – „Pobudzanie motywacji do pracy nad sobą". Uczniowie tworzą listę określeń charakteryzujących ludzi. Wszystkie określenia zapisuje się na arkuszach papieru. Korzystając z gotowej listy, każdy uczeń na kartce z nagłówkiem „jaki jestem" wypisuje cechy odnoszące się do niego. Drugą kartkę tytułuje „jaki chciałbym być" i tworzy listę pożądanych dla siebie cech. Każdy zestawia obie listy i zastanawia się, które z cech pokrywają się a które w ogóle nie występują na liście. Na kolejnej kartce każdy wypisuje cztery najbardziej pożądane cechy własnej osobowości wraz z propozycją działań zmierzających do ich osiągnięcia. Uczniowie dzielą się swoimi refleksjami.
  5. Ćwiczenie – „Ja jako uczeń" Uczniowie w grupach opracowują listę szkolnych obowiązków. Każdy indywidualnie, w skali 1 do 5, dokonuje samooceny w odniesieniu do różnych punktów listy. Posługując się tą samą skalą dokonuje całościowej oceny swojego funkcjonowania w roli ucznia. Następnie zastanawia się, co chciałby w swoim postępowaniu poprawić. Uczniowie dobierają się w kilkuosobowe grupy i przygotowują program pracy nad wyróżnionymi zakresami.
  6. . Ćwiczenie – „Dyskusja na temat zachowań gwarantujących sukces w szkole".
  7. Podsumowanie. Uczniowie wypowiadają się co zapamiętali z zajęć oraz jak się czują.

SPOTKANIE III
Temat: GOSPODAROWANIE CZASEM

  1. Powitanie. Zapoznanie z tematem zajęć. Uczniowie kończą zdanie: „ Dzisiaj czuję się....., ponieważ...."
  2. Ćwiczenie –„Rzeźby". Uczniowie podzieleni na cztery grupy tworzą rzeźby ustawiając się razem w nietypowy sposób, pozostałe grupy nadają tytuł rzeźbie.
  3. Mini wykład. Gospodarowanie czasem to zagadnienie na tyle doniosłe, że staje się treścią książek, tematem seminariów, a nawet problemem badawczym specjalnych instytutów. Oto kilka myśli dotyczących organizacji czasu:
    „Większość energii i czasu ulega marnotrawstwu, ponieważ brak jest jasnych celów, planowania, priorytetów i rozeznań", „Czas, którym dysponujemy musimy świadomie wykorzystać do osiągania celów zawodowych i osobistych", „Sukces zależy nie od tego, jak wieje wiatr, ale od tego jak ustawisz swój żagiel". Przed problemem właściwego wykorzystania czasu staje każdy, kto chce w życiu coś osiągnąć. Dla ucznia umiejętność efektywnego gospodarowania czasem ma znaczenie w dwóch wymiarach: na dziś - jako element strategii uczenia się, na jutro - jako składnik wyposażenia człowieka, który chce osiągać przyjęte cele.
  4. Ćwiczenie –„Gospodarowanie czasem". Uczniowie wypełniają otrzymane tabele tak, aby przedstawiały one typowy, przeciętny dzień od poniedziałku do piątku. Wypełniają też tabelę „Twój typowy weekend". Zestawiają zsumowane odcinki czasu w ciągu doby. Omówienie: Jakie czynności zajmują najwięcej czasu? Czy jesteście zadowoleni z takiego rozdysponowania swojego czasu? W jakim stopniu sami decydujecie o tym, na co chcecie poświęcić swój czas, a jakim stopniu decydują o tym inni?
  5. Ćwiczenie –„Planowanie". Uczniowie zastanawiają się, na jakie czynności chcieliby poświęcić więcej czasu. Czy są takie z ajęcia, które lubią i chcieliby wykonywać lub powinni je wykonywać, ale stale brakuje im czasu? Jak mogliby ten brakujący czas wygospodarować? Sporządzanie nowego, ramowego planu dnia. Wypełnianie tabel, omówienie.
  6. Ćwiczenie – „ Okrzyk". Wybrany uczeń staje na środku klasy, wykrzykuje dowolne hasło oraz pokazuje ruch, koledzy powtarzają za nim. Następuje zmiana wykrzykującej osoby.
  7. Ćwiczenie –„„Osiągnięcia". Uczniowie wypisują na kartkach co udało im się osiągnąć w życiu, czego nauczyć do dnia bieżącego a następnie co chcieliby osiągnąć przez najbliższe piętnaście lat.
  8. Podsumowanie. Rozdanie ankiet. Pożegnanie.

MOTYWACJA A UZYSKIWANE EFEKTY

WIELKOŚĆ GRUPY: zespół klasowy

CELE:

  • poszerzenie wiedzy na temat motywacji i jej wpływu na uzyskiwane efekty,
  • rozpoznawanie motywów własnego działania i czynników je kształtujących,
  • rozpatrywanie motywów podejmowania lub niepodejmowania określonych zadań i działań,
  • usprawnianie koncentracji uwagi.
  • zapoznanie z technikami związanymi z właściwym wykorzystywaniem czasu.

CELE OPERACYJNE: uczniowie będą potrafili określić znaczenie pojęć: motywacja, proces motywacyjny, zwiększy się ich świadomość na temat roli, jaką odgrywa umiejętność gospodarowania czasem w realizacji planów życiowych

CZAS: 4 godziny x 3 spotkania

METODY REALIZACJI: mini wykład, pogadanka, burza mózgów, rundka, praca indywidualna, w parach, w grupie.

 

Literatura:
1. Jamrożek B., Sobczak J. Komunikacja interpersonalna, eMPI2 Poznań 1997.
2. Sepkowska Z., Żurakowski F. Przedsiębiorczość, WSiP Warszawa 1997.
3. Chomczyńska - Miliszkiewicz M., Pankowska D. Polubić szkołę, WSiP Warszawa 1995.

 

opracowała
mgr Beata Wojciechowska